เม.ย.23

ทำอย่างไรเมื่อลูกติดเกม?

ทำอย่างไรเมื่อลูกติดเกม?

บทความโดย

รศ.นพ.ชาญวิทย์ พรนภดล

สาขาวิชาจิตเวชเด็กและวัยรุ่น

คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล

มหาวิทยาลัยมหิดล

 

 

เมื่อไม่สามารถแยกเด็กออกจากการเล่นเกมได้ ก็ต้องให้เด็กๆ เล่นเกมอย่างมีกฎกติกาอย่างเคร่งครัด เพื่อการเล่นเกมนั้นไม่ทำร้ายสุขภาพและเป็นการเล่นเกมเพื่อการผ่อนคลาย หรือเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น แต่เอ๊ะ!!! แล้วถ้ากฎกติกาที่ตั้งไว้เกิดไม่ได้ผลล่ะ  คุณพ่อคุณแม่จะต้องทำอย่างไรต่อไป...

 

1. ตั้งสติและรักษาสัมพันธภาพระหว่างกันให้ดี อย่าใช้อารมณ์ อย่าตำหนิว่ากล่าวลูกด้วยถ้อยคำรุนแรง อย่าพูดราวกับว่าลูกทำความผิดร้ายแรงที่ติดเกม อย่าหักดิบด้วยวิธีการที่แข็งกร้าว
 
2. พูดคุยกับลูกเกี่ยวกับปัญหาการเล่นเกมของลูก เปิดการสนทนาด้วยคำพูดเชิงบวก เช่น “พ่อเข้าใจว่าลูกชอบเล่นเกมมาก และพ่อก็เชื่อว่าเกมให้อะไรดีๆกับลูกหลายอย่าง...แต่พ่อเป็นห่วงว่าลูกจะใช้เวลากับมันมากเกินไปจนเกิดปัญหากับลูก...”
 
3. ปลูกฝังทัศนคติในการเล่นเกมของลูกว่า “เกมสมดุล...ชีวิตสมดุล” หมายถึง ถ้าลูกจัดสรรเวลาการเล่นเกมได้อย่างสมดุลโดยไม่ละเลยกิจกรรมอื่นๆที่สำคัญในชีวิตของเขา เขาจะมีชีวิตที่สมดุล
 
4. สื่อสารกับลูกให้ชัดเจนว่า พ่อแม่ไม่ได้ต่อต้านการเล่นเกมของลูก เพียงแต่ต้องการให้ลูกรับเอาเกมเข้ามาเป็น “ส่วนหนึ่งเล็กๆ”ของชีวิตที่เขาควบคุมมันได้ ไม่ใช่รับเอาเกมเข้ามาเป็น“ทั้งหมดของชีวิต” และปล่อยให้เกมควบคุมชีวิตเขา
 
5. ร่วมกันกับลูกกำหนดกฎหรือกติกาการเล่นเกม โดยเริ่มต้นที่การกำหนดเวลาการเล่นที่เหมาะสม (ไม่เกิน 1 ชั่วโมงในวันธรรมดา และไม่เกิน 2 ชั่วโมงในวันหยุด) อย่าลืมให้คำชมเชยลูกเมื่อลูกทำตามกติกา
 
6. ฝึกให้ลูกมีวินัย รู้จักแบ่งเวลาในการเล่นเกม มอบหมายงานบ้านให้ลูกรับผิดชอบ เช่น ทำความสะอาดบ้าน ล้างจาน กรอกน้ำ รดน้ำต้นไม้ ทิ้งขยะ เป็นต้น  รวมทั้งการทำกิจวัตรประจำวัน เมื่อลูกทำได้เสร็จเรียบร้อยจึงค่อยอนุญาตให้เล่นเกม
 
7. มีเวลาอยู่กับลูกมากขึ้น พาออกนอกบ้านเพื่อไปทำกิจกรรมที่ลูกชอบ จัดให้มีกิจกรรมทดแทน เพื่อสนับสนุนให้ลูกได้กล้าแสดงออก และแสดงความสามารถพิเศษ เช่น ดนตรี กีฬา ทำอาหาร งานฝีมือ  
 
อย่าลืมว่าลูกส่วนหนึ่งติดเกมเพราะความเหงา เบื่อ ไม่มีอะไรสนุกๆทำ
 
8. จัดตั้งเครือข่าย (network) ผู้ปกครองในห้องเรียนของลูกหรือในชุมชน แล้วผลัดกันนำลูกทำกิจกรรมสนุกสนาน ท้าทายหลังเลิกเรียน หรือในวันหยุด เช่น เดินป่า แคมป์ปิ้ง ทำกิจกรรมผจญภัยต่างๆ ถ่ายรูป แข่งกีฬา  ฯลฯ
 
9. ผู้ปกครองควรร่วมมือกันในการแก้ปัญหา โดยใช้กฎเดียวกัน อย่าปัดให้เป็นภาระหรือความรับผิดชอบของใครคนใดคนหนึ่ง
 
10. พ่อแม่หรือผู้ปกครอง ควรมีเวลาอยู่ร่วมกับลูก ๆ พร้อมทั้งเป็นแบบอย่างของการมีงานอดิเรก การมีวินัยในตัวเอง และการจัดสรรเวลาอย่างเหมาะสมให้ลูกดู  
 
11. พยายามใช้อินเทอร์เน็ตที่ความเร็วต่ำ ยกเลิก high speed อินเทอร์เน็ต หรือยกเลิก wi-fi ในบ้าน ใช้เป็น modem เฉพาะจุด หรือ air-card รวมทั้งหลีกเลี่ยงการ upgrade เครื่องคอมพิวเตอร์ให้รองรับการเล่นเกม
 
12. ในรายที่ติดมากจริงๆ และลูกต่อต้านรุนแรงที่จะเลิก พ่อแม่ต้องเข้าถึงลูก ตามเข้าไปในโลกในเกมของลูกในระยะแรกพ่อแม่ควรร่วมเล่นเกมกับลูก (แต่อย่าเผลอติดเองเสียหละ) ทำความรู้จักกับเกมที่ลูกชอบเล่น แสดงความสนใจในสิ่งที่ลูกกำลังเล่นโดยไม่ตำหนิ  หากเห็นว่าเป็นเกมที่ไม่เหมาะสม หรือเกมที่ใช้ความรุนแรง พยายามเบี่ยงเบนให้ลูกมาสนใจเกมอื่นที่พอจะมีส่วนดี ดึงเอาส่วนดีของเกมมาสอนลูก เช่น เกมสร้างเมือง เกมวางแผนต่างๆ เกมที่มีบทบาทสมมุติเพื่อฝึกทักษะทางสังคม เป็นต้น พ่อ แม่ไม่จำเป็นต้องเล่นเกมเป็น ขอเพียงมีเวลาอยู่ใกล้ลูก ดูเขาเล่นเกมและศึกษาหาข้อมูลเนื้อหาเกมแต่ละเกมเป็นอย่างไร รู้จักเกมที่ลูกเล่นเพื่อจะได้พูดคุยด้วยภาษา(เกม)เดียวกันกับลูก เมื่อสัมพันธภาพกับลูกเริ่มดีขึ้น พ่อแม่จึงค่อยๆดึงลูกให้มาสนใจในกิจกรรมอื่นทีละเล็กทีละน้อย
 
13. หากทำทุกวิธีข้างต้นแล้วไม่ได้ผล พ่อแม่ควรพาลูกมาพบจิตแพทย์เด็ก เนื่องจากลูกอาจจะป่วย มีปัญหาสุขภาพจิตอยู่ลึกๆ เช่น ป่วยเป็นโรคซึมเศร้า วิตกกังวล สมาธิสั้น ฯลฯ เพื่อรับการวินิจฉัยและบำบัดรักษาต่อไป

Comments

#1 ขอบคุณอาจารย์ชาญวิทย์

ขอบคุณอาจารย์ชาญวิทย์ ผมขออนุญาตเผยแพร่บทความของอาจารย์ให้ได้อ่านกันเยอะๆ เพราะเป็นประโยชน์มากครับ